Το «γιοφύρι» του Ραλλείου Σχολείου

ralleio gymnasio thileon

Του Νότη Ανανιάδη

Η ιστορία έχει κουράσει και απ’ αυτή την άποψη έχει δίκιο η σχολική κοινότητα του Ραλλείου Γυμνασίου και Λυκείου Θηλέων (!) να διαμαρτύρεται. Για μια διαφορά 150.000 ευρώ, ο εργολάβος κηρύσσεται έκπτωτος, ενώ οι εργασίες του νέου σχολικού κτηρίου που ήθελαν λίγο για να ολοκληρωθούν, το Σεπτέμβριο, Γυμνάσιο και Λύκειο θα λειτουργήσουν και πάλι σε μισθωμένες πολυκατοικίες, ενώ το πλέον παράλογο είναι ότι το νοίκι για αυτά τα σχολικά κλουβιά φτάνει τις 30.000 ευρώ το μήνα! 

Δηλαδή, σε 5 μήνες θα γινόταν απόσβεση ακόμη και αυτού του παραπάνω ποσού που διεκδικεί ο εργολάβος…

Εδώ σταματούν τα δίκαια όμως του Ραλλείου Θηλέων. Γιατί και μόνο η ύπαρξη και διατήρηση του καθεστώτος «θηλέων» συνιστά ανορθολογισμό και φυσικά αναχρονισμό.

Όταν στα μέσα του 19ου αιώνα ο ευεργέτης Ράλλης δώρισε ένα τεράστιο ποσό για να ιδρυθεί σχολείο θηλέων και μάλιστα δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, αυτό ήταν μια επαναστατική για τα δεδομένα της εποχής πράξη. Τα φτωχά κορίτσια, δεν θα έμεναν κλεισμένα στο σπίτι, αλλά αντίθετα είχαν τη δυνατότητα να μορφωθούν. Το προοδευτικό πνεύμα της βούλησης του ευεργέτη δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να αμφισβητηθεί.
Δύο αιώνες αργότερα και σχεδόν 40 χρόνια από τη μεταρρύθμιση Ράλλη (του συνονόματού του Γεωργίου) που επέβαλε την κατάργηση του αναχρονισμού των χωριστών αρρένων – θηλέων, τα μικτά σχολεία δεν είναι μόνο μια πραγματικότητα κοινωνικά αποδεκτή, αλλά και εκπαιδευτικά αναμφισβήτητα ορθολογική. Και οι ίδιοι οι καθηγητές της Ραλλείου δεν μπορεί παρά να έχουν διαπιστώσει ότι η κοινωνία έχει γυρίσει την πλάτη της στον αναχρονισμό του σχολείου τους. Παρά το αναμφισβήτητο υψηλό εκπαιδευτικό επίπεδο η «ζήτηση» δεν είναι εντυπωσιακή. Και αυτό μάλλον δεν οφείλεται μόνο στις άθλιες σημερινές κτηριακές συνθήκες. Γονείς αλλά και παιδιά αντιλαμβάνονται ότι μεγαλώνοντας σε μια σχολική κοινότητα με αγόρια και κορίτσια, η ανάπτυξη των εφήβων και η μελλοντική ένταξή τους στην κοινωνία προκύπτει σαφώς πιο ισορροπημένη.

Το κτήριο πρέπει οπωσδήποτε να τελειώσει και να λειτουργήσει. Ένα τέτοιο σύγχρονο σχολείο δεν μπορεί να είναι αναχρονιστικό. Οι ίδιοι οι καθηγητές και ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων οφείλουν να σεβαστούν το πνεύμα της δωρεάς και να επαναφέρουν στο σημερινό υπερσυντηρητικό καθεστώς που συνιστά η λειτουργία ενός σχολείου θηλέων την προοδευτική βούληση του δωρητή. Να αγωνιστούν ώστε η Ράλλειος να λειτουργεί ως μικτό – δηλαδή κανονικό - σχολείο. Αλλιώς υπάρχει πάντοτε το αρμόδιο υπουργείο Παιδείας, αλλά και ο φορέας που χειρίζεται κληροδοτήματα όπως αυτό, της Ραλλείου, που μπορεί να διορθώσουν αυτή την αντικανονικότητα.

 

Pin It